Νοσοκομείο στον Καναδά επιτρέπει επισκέψεις κατοικιδίων στους ασθενείς

///Νοσοκομείο στον Καναδά επιτρέπει επισκέψεις κατοικιδίων στους ασθενείς
Jules_and_Hayden-225x300
Ξεκίνησε ικανοποιώντας την τελευταία επιθυμία ενός ετοιμοθάνατου νεαρού άντρα. Είναι πλέον πρακτική που αλλάζει τη ζωή Καναδών ασθενών που νοσηλεύονται σε νοσοκομεία, καθώς και τις ζωές των ανθρώπων και των τετράποδων φίλων που τους αγαπούν.
Ο οργανισμός Zachary’s Paws for Healing είναι ο πρώτος Καναδικός οργανισμός που φροντίζει οι ασθενείς του νοσοκομείου Juravinski Hospital στο Χάμιλτον του Οντάριο να δέχονται εβδομαδιαίες επισκέψεις από τα αγαπημένα τους κατοικίδια.
Δημιουργός του οργανισμού αυτού είναι η Donna Jenkins, της οποίας ο ανιψιός, Zachary Noble, διαγνώστηκε με επιθετική μορφή λεμφώματος σε ηλικία 23 ετών. Ο Zachary κατά τη διάρκεια της νοσηλείας του, έπειτα από χημειοθεραπείες, ζητούσε επίμονα να δει τον αγαπημένο του σκύλο. «Ο Chase ήταν ο αγαπημένος σύντροφός του» αναφέρει η Jenkins, «του έλειπε τόσο πολύ»! Η οικογένεια κατάφερε να βάζει διακριτικά το σκύλο στη μονάδα για να επισκεφτεί τον Zachary. Έπειτα από κάθε επίσκεψη ο Zachary αισθανόταν πολύ καλύτερα. Αργότερα κατά τη διάρκεια της παραμονής του στην αιματολογική μονάδα, η Jenkins, εκπαιδεύτρια σκύλων, του έφερε ένα κουτάβι. Για άλλη μια φορά το αποτέλεσμα ήταν θετικό και αδιαμφισβήτητο.
«Κλινικές μελέτες απέδειξαν ότι η παρουσία των κατοικιδίων βοηθά στη βελτίωση των ζωτικών λειτουργιών, μειώνοντας το στρες, ελαττώνοντας την κατάθλιψη, παρέχοντας στους ασθενείς έναν επιπλέον λόγο να βελτιωθούν και να επιστρέψουν στο σπίτι» αναφέρει η Jenkins. «Όλα αυτά τα είδαμε να συμβαίνουν και στον Ζachary». Όταν ο Zachary συνειδητοποίησε πως δεν είχε πολλή ζωή πλέον, ζήτησε από την Jenkins να του υποσχεθεί πως θα προσπαθούσε να βοηθήσει και άλλους σαν αυτόν να δέχονται επισκέψεις από τα κατοικίδιά τους στη διάρκεια της νοσηλείας τους. Ζήτησε επίσης από τους νοσηλευτές του στο νοσοκομείο να στηρίξουν την προσπάθεια αυτή. Λίγο μετά το θάνατό του το 2014, η Jenkins ξεκίνησε τη δημιουργία μιας επιτροπής στο νοσοκομείο, που σκοπό είχε την έναρξη ενός πιλοτικού προγράμματος, του Zachary’s Paws for Healing. Στην προσπάθεια συνέδραμαν όλοι, ογκολόγοι, ειδικοί λοιμωδών νοσημάτων, έως και καθαριστές, ώστε να οργανωθεί η διαδικασία και να δημιουργηθεί το κατάλληλο πρωτόκολλο.
Από την έναρξή του, τον Σεπτέμβριο του 2015, το πρόγραμμα έχει κανονίσει ήδη 30 επισκέψεις κατοικιδίων στο νοσοκομείο. Έχει δε επεκταθεί ώστε να πραγματοποιούνται επισκέψεις σε όλα τα τμήματα του νοσοκομείου, αντί τεσσάρων τμημάτων που επιτρεπόταν αρχικά. Όταν ένας ασθενής ζητήσει επίσκεψη, η ομάδα της Jenkins συμπληρώνει τις σχετικές αιτήσεις και εάν δεν υπάρχει πρόβλημα, κανονίζεται η επίσκεψη του κατοικιδίου εντός 48 ωρών ή εντός δύο μόλις ωρών για καταληκτικούς ασθενείς. Το κατοικίδιο όταν φθάνει στο νοσοκομείο ελέγχεται όσον αφορά στην καθαριότητα και στη συμπεριφορά του, καθώς και στην κατάσταση της υγείας του, και μεταφέρεται μέσα σε ειδικά διαμορφωμένο κλουβί μεταφοράς στο δωμάτιο του ασθενούς.
Το κλουβί μεταφοράς αποτρέπει τυχόν προβλήματα σε ανθρώπους που φοβούνται τα ζώα ή έχουν αλλεργίες, και βοηθά τα ζώα να είναι ήρεμα αποφεύγοντας την επαφή με αγνώστους .«Τα ζώα αυτά είναι κατοικίδια όχι ζώα θεραπείας, για αυτό δεν θέλουμε να τα αγχώσουμε περισσότερο» λέει η Jenkins.
Η Jenkins έχει βιώσει πολύ συγκινητικές στιγμές, ανάμεσα σε ασθενείς και τα κατοικίδιά τους αυτούς τους μήνες. Θυμάται με συγκίνηση τη συνάντηση μιας ετοιμοθάνατης ασθενούς, της Shirley, με το σκύλο της, τον McCoy. Η Shirley, παραπληγική, κινούσε μόνο το δεξί χέρι. Μόλις ο σκύλος μπήκε στο δωμάτιο, τη φίλησε και κούρνιασε δίπλα της με τέτοιο τρόπο ώστε να μπορεί να τον χαϊδέψει με το χέρι που μπορούσε ακόμη να κινήσει. Μιλούσε με ενθουσιασμό για αυτή την επίσκεψη μέχρι που άφησε την τελευταία πνοή της. Ο γαμπρός της, συγκινημένος από την εμπειρία αυτή, έγινε ένας από τους 28 εθελοντές του οργανισμού. «Σου ζέσταινε την ψυχή» αναφέρει «η αίσθηση ασφάλειας που πήρε μόλις είδε τον McCoy τη γαλήνεψε τόσο»! Μία ακόμη περίπτωση που έχει εντυπωσιάσει την Jenkins, ήταν αυτή ενός νεαρού κοριτσιού, της Jules, η οποία νοσηλευόταν περισσότερο από έναν μήνα. Η μητέρα της είπε στους εθελοντές ότι το κορίτσι είχε οξύ πόνο και δεν είχε χαμογελάσει ούτε μία φορά από τη στιγμή της εισαγωγής της στο νοσοκομείο. Όταν ο σκύλος της, ο Hayden, την επισκέφτηκε, σηκώθηκε και χαμογελούσε σε όλη τη διάρκεια της επίσκεψης. Επέστρεψε στο σπίτι της πολύ σύντομα έπειτα από την επίσκεψη αυτή.
«Οι ασθενείς δεν είναι οι μόνοι που ωφελούνται από αυτές τις επισκέψεις» εξηγεί η Jenkins. «Τα κατοικίδιά τους υποφέρουν από την απουσία των αγαπημένων τους. Δεν γνωρίζουν εάν οι άνθρωποί τους θα λείπουν για μεγάλο διάστημα και τους αναζητούν. Δεν έχει σημασία η ράτσα του σκύλου, ή η ηλικία, τα ζώα αυτά νιώθουν πάντοτε ευτυχία όταν ξανασυναντούν τους ανθρώπους τους». Αρκετά νοσοκομεία και στις Ηνωμένες Πολιτείες έχουν παρόμοια προγράμματα, όπως η Κλινική Mayo, και το πρόγραμμα PAWS (Pets Are Wonderful Support) στο Houston, συνεργάζεται με διάφορα νοσοκομεία του Τέξας κανονίζοντας συναντήσεις ασθενών με τα κατοικίδιά τους. Το πρόγραμμα PAWS χρησιμοποίησε και η Jenkins ως πιλότο για την οργάνωση του δικού της προγράμματος. δίνοντας εύσημα στο νοσοκομείο Juravinski για την ταχύτητα με την οποία υλοποίησε το πρόγραμμά της. «Σκέφτονται πολύ πρωτοποριακά και αναγνωρίζουν πως υπάρχουν περισσότερες παροχές από εκείνες της παραδοσιακής ιατρικής πρακτικής, να προσφέρουν στους ασθενείς τους».

Επιπλέον των επισκέψεων σε νοσηλευόμενους ασθενείς, το πρόγραμμα Zachary’s Paws for Healing προσφέρει και κατά περίπτωση δωρεάν φιλοξενία κατοικιδίων των ασθενών κατά τη διάρκεια της νοσηλείας τους, από εθελοντές του προγράμματος. Τέλος, η Jenkins ελπίζει στην επέκταση του προγράμματος και σε άλλες περιοχές του Καναδά, καθώς και στη δημιουργία παρόμοιων εθελοντικών οργανώσεων και στις Ηνωμένες Πολιτείες. Παροτρύνει όσους ενδιαφέρονται να προσφέρουν στη δημιουργία ομοίων προγραμμάτων στα νοσοκομεία της περιοχής τους να επικοινωνήσουν μαζί της. Η ηθική ανταμοιβή, εξηγεί, αξίζει τον κόπο και την προσπάθεια. «Νιώθω ο πιο ευλογημένος άνθρωπος στη γη», λέει. «Όταν οι άνθρωποι βρίσκονται στη δυσκολότερη φάση της ζωής τους, εμείς μπορούμε να τους προσφέρουμε ανακούφιση και χαρά».